یک فیلم سامورایی خوب که بتواند شما را راضی کند باید کمی به آثار منتشر شده در دنیای بازی‌های ویدیویی نزدیک باشد اما شاید بپرسید چرا؟ به این دلیل که در بازی‌ها حجم واقعی بودن مبارزات به مراتب از بسیاری از فیلم‌ها بالاتر است اما امروز قصد داریم به معرفی 5 فیلم سامورایی بپردازیم، مخصوصاً برای کسانی که می‌خواهند به تجربه‌‌ی بازی‌ای مانند Onimusha: Way of the Sword بپردازند.
تماشای آثار سامورایی-محور به طبع ممکن است گاهی حوصله‌سر باشد زیرا دیسپلین و آرمان‌های آن‌ها بیشتر ما را وارد چرخه‌ی روتین سامورایی‌ها می‌کند تا آنکه دست به کاتانا شدن‌شان را ببینیم اما حالا وقت آن رسید که با این 5 فیلم سینمایی شما را چنان میخکوب این دسته از آثار کنم که کلاً فراموش کنید روزی این سبک حوصله‌سربر بود، پس در ادامه همراه آورا گیم باشید
انیمه‌ی Sword of the Stranger | یک فیلم سامورایی اما به سبک انیمه
انیمه‌ی Sword of the Stranger، محصول سال 2007 هست و آن‌طور که شایسته‌اش بوده مطرح نشده، چرا که این اثر یکی از برترین فیلم‌های سامورایی بیست سال اخیر به شمار می‌رود و یک قهرمان رونین را در موقعیت کلاسیک زمان نادرست، مکان نادرست، وارد توطئه‌ای مرتبط با امپراتور سلسله مینگِ چین می‌کند. این اثر جزو معدود فیلم‌های تاریخی ژاپنی (Jidaigeki) بوده که شخصیت‌های خارجی هم پروتاگونیست و هم رقیب اصلی او را در داستان درگیر می‌کند، در حالی که همچنان کاملاً بر زاویه دید و فرهنگ ژاپنی استوار می‌ماند.
این فیلم سامورایی-محور اصلاً و ابداً شباهتی به آثار هالیوودی مثل The Last Samurai ندارد و واقعیت این است که ما همگی صرفاً برای تماشای نبردها اینجا هستیم و استودیو بونز (Studio Bones) ( اگر انیمه ببین باشید می‌دانید که آثار درخشانی همچون Cowboy Bebop: The Movie، My Hero Academia و Mob Psycho 100 را ساخته) در این اثر سنگ تمام گذاشته و صحنه‌هایی شاهکار و دیدنی انتظار شما را می‌کشند.
فیلم Yojimbo | یک فیلم سامورایی که شاهکار این سبک محسوب می‌گردد
در یکی از شاخص‌ترین بازی‌های تاریخ سینمای سامورایی توسط توشیرو میفونه (Toshiro Mifune)، او در نقش رونینی زیرک ظاهر می‌شود که دو گروه رقیب از جنایتکاران را در دهکده‌ای کوچک در ژاپن در مقابل هم قرار می‌دهد و بازی می‌دهد. این یک روایت داستانی کلاسیک است که ریشه در رمان جنایی آمریکایی Red Harvest در دهه‌ها قبل دارد و بعدها در قالب اثر وسترن اسپاگتی A Fistful of Dollars نیز بازسازی شد، کیفیتی که در تمام این فرم‌ها فوق‌العاده عمل می‌کند.
دلیل اصلی برای تماشای Yojimbo به طور خاص (صرف‌نظر از اینکه یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌ها به قلم یکی از برترین کارگردانان تمام دوران است و جای بحثی ندارد)، دیدن میفونه در حال تکان دادن شانه‌ها، خاراندن سر، لبخندهای معنی‌دار و گره کردن ابروهایش است. او حتی زمانی که یک کلمه هم بر زبان نمی‌آورد، آن‌چنان بازیگری شگفت‌انگیزی ارائه می‌دهد که با وجود اطلاعات بسیار کمی که از او داریم، شخصیتی زنده و ملموس خلق می‌کند. هیچ شکی ندارم که کاپکام (Capcom) هنگام بازسازی چهره و رفتارهای میفونه برای بازی Way of the Sword، تمام جزئیات میکروسکوپی فریم‌های او را در Yojimbo زیر ذره‌بین قرار داده است.
فیلم The Sword of Doom | یک فیلم سامورایی ولی نه از جنسی که می‌شناسیم
شرافتمند، زیرک، سرکش و شجاع، این‌ها غالباً ویژگی‌های قهرمانان یک فیلم سامورایی هستند، آن‌هایی که معمولاً توشیرو میفونه نقشش را ایفا می‌کند اما گاهی هم در مقابل، با یک بزدل یا یک حیله‌گر روبه‌رو می‌شوید. ریونوسوکه (Ryūnosuke) در The Sword of Doom هیچ‌کدام از این‌ها نیست زیرا او مجسمه‌ی شرارت است. قاتلی سایکوپات که راه خود را با کشتار در شاید تاریک‌ترین و پوچ‌گرایانه‌ترین فیلم ژاپنی دهه‌ی 1960 باز می‌کند.
ریونوسوکه یک ضدقهرمان نیست زیرا او تصویرِ آینه‌ایِ ترکی و شکسته‌شده از یک سامورایی باطراوت و باشرافت است. برای درک بهتر این موضوع، میفونه حتی در نقشی کوتاه در The Sword of Doom به عنوان استاد شمشیرزنی خردمند و خویشتن‌دار ظاهر می‌شود تا این تضاد را به رخ بکشد. داستان این اثر درباره‌ی موساشی یا رقیبش ساساکی گانریو نیست. فیلم‌های زیادی در این ژانر به تم‌ها و فراز و فرودهای عاطفی مشابهی می‌پردازند، اما هیچ‌کدام ظاهری شبیه به The Sword of Doom ندارند و حسی مانند آن منتقل نمی‌کنند.
انیمه‌ی Ninja Scroll | یک فیلم سامورایی که نیاز دارد به او تخفیف بدهید
انیمه‌ی Ninja Scroll به هیچ وجه اثری واقع‌گرایانه نیست. این انیمه به شدت صریح، عریان و در لحظاتی کاملاً خشن محسوب شده اما دقیقاً فرمول طلایی و ماندگار قهرمانی با گذشته‌ای مرموز که برای رسیدن به شرور اصلی، با دریایی از مبارزان مبارزه می‌کند را به کامل‌ترین شکل ممکن ارائه می‌دهد. تم این انیمه به چیزی شبیه به بازی Onimusha است که مثلاً یک دستکش جادویی روح شیاطین را برای ارتقای قدرت یک جنگجوی پرآوازه جذب می‌کند.
در این فیلم سامورایی با شخصیتی روبرو هستیم که بدنش را به سنگ تبدیل می‌کند، دیگری می‌تواند در سایه‌ها ذوب شود و فردی دیگر می‌تواند قطعات قطع‌شده بدنش را دوباره پیوند بزند، تمام چیزهای عجیبی که در غول‌آخرهای (Bosses) بازی‌های ویدیویی می‌بینیم. شاید اگر بخواهید خیلی موشکافانه نگاه کنید، این اثر رسماً یک فیلم سامورایی نباشد اما تا جایی که من می‌دانم هیچ سامورایی واقعی هم نمی‌تواند به یک نیمه‌خدای شیطانی تبدیل شود، بنابراین فکر می‌کنم به اندازه کافی به موضوعی که درباره‌اش می‌نویسم، نزدیک است.
سه‌گانه فیلم Samurai | فیلم سامورایی این لیست از 5 تا به 7 تا رسید
قبول دارم، نتوانستم خودم را فقط به 5 فیلم سامورایی محدود کنم و کمی تقلب کردم اما برای این بخش پایانی، ناچار بودم سه‌گانه‌ی ساموراییِ توشیرو میفونه را که با Samurai I: Musashi Miyamoto آغاز می‌شود، قرار دهم. این فیلم‌ها که بین سال‌های 1954 تا 1956 ساخته شده‌اند، به دوران طلاییِ نخستین احیای سینمای ژاپن پس از جنگ جهانی دوم تعلق دارند (جالب اینکه Godzilla و Seven Samurai نیز هر دو در سال ۱۹۵۴ اکران شدند).
میفونه در این آثار نقش همان شخصیتی را ایفا می‌کند که شما در Onimusha: Way of the Sword کنترلش را به دست می‌گیرید، یعنی موساشی یکی از پرآوازه‌ترین چهره‌های تاریخ ژاپن که اقتباس‌های بی‌شماری از زندگی‌اش ساخته شده اما این سه‌گانه بهترین گزینه برای درک کلیات و خطوط اصلی زندگی اوست، روایتی که در رنگ‌هایی رویایی و زنده و با ملودرامی حتی زنده‌تر به تصویر کشیده شده است. میفونه در فیلم نخست، او را به عنوان شروری سرکش و رام‌نشدنی به تصویر می‌کشد تا اینکه در نهایت یک راهب بودایی او را به سمت فراگیری آیین باشرافات سامورایی سوق می‌دهد.
در فیلم‌های دوم و سوم، او به انسانی کاملاً متفاوت تبدیل شده و جنگجویی می‌شود که در پی چالش با حریفان قوی‌تر و قوی‌تر است تا در نهایت به اشراق واقعی دست یابد، مرحله‌ای که در آن بخشش را بر کشتار و شرف را بر پیروزی به هر قیمتی ترجیح می‌دهد. این مطلب هم به پایان رسید و کمی با پایه بازی‌های ویدیوی پیش رفت اما آثار معرفی شده همه شاهکار هستند، شما چه اثر دیگری می‌توانید بی‌افزایید؟
