پس از سال‌ها تکیه‌ی بر فرنچایزهای پرهزینه و صحنه‌های اکشن خیره‌کننده، تام کروز (Tom Cruise) در فیلم Digger دست به انتخابی ساختارشکنانه زده است. در ادامه، همراه رسانه‌ی آورا گیم باشید تا به نقد و بررسی فیلم Digger بپردازیم.
فیلم Digger حاصل همکاری تام کروز با فیلمساز برنده اسکار یعنی آلیخاندرو گونسالس اینیاریتو (Birdman و The Revenant) است، یک کمدی سیاه، طنز کوبریکی و هجو سیاسی درباره‌ی طمع، بحران اقلیمی و خودشیفتگی در دنیای مدرن است. نقد و بررسی فیلم Digger نشان می‌دهد که این پروژه چگونه تصویر جاافتاده از تام کروز را فرو می‌ریزد تا پرتره‌ای تند و تیز از قدرتمندترین افراد جهان ارائه دهد.
فرم و داستان فیلم Digger | نجات جهان یا سرپوش گذاشتن بر فاجعه؟
داستان فیلم حول محور فرانک دیگر (تام کروز)، یک غول ثروتمند و قدرتمند نفتی و فناوری می‌چرخد. فرانک پس از رهاسازی ناخواسته‌ی یک فاجعه زیست‌محیطی عظیم، وارد مسابقه‌ای شتاب‌زده با زمان می‌شود تا به دنیا ثابت کند خودش نجات‌دهنده‌ی بشریت محسوب می‌شود، درست پیش از آن که دستاوردهایش و امپراتوری‌اش در آتش این بحران بسوزند.
فیلمنامه‌ی فیلم Digger که توسط اینیاریتو (Iñárritu)، سابینا برگمن (Sabina Berman)، الکساندر دینلاریس (Alexander Dinelaris) و نیکولاس جیاکوبونه (Nicolás Giacobone) به نگارش درآمده، نگاهی گزنده به مسئله‌ی تغییرات اقلیمی، سیرک رسانه‌ای و تلاش سیاست‌مداران و سرمایه‌داران برای بازسازی چهره عمومی‌شان دارد. لحن فیلم ترکیبی از طنز ابسورد (معناباخته)، کمدی سیاه و خشم سیاسی است، روایتی که تلاش می‌کند شوخ‌طبعی و پیام‌های عمیق اجتماعی را هم‌زمان پیش ببرد.
کارگردانی و ساختار بصری فیلم Digger | سیرک بصری، مهندسی جنون و متد ویژه اینیاریتو
بزرگ‌ترین میزانسن‌چینی اینیاریتو در کارگردانی فیلم Digger، در نحوه‌ی تبدیل فرآیند سقوط اخلاقی یک ابرسرمایه‌دار به یک نمایش زنده و هایپراکتیو نهفته است. او سبک حرکات پیوسته و بدون قطع دوربین که در Birdman آزموده بود را این بار به عنوان ابزاری برای القای حس خفگی و شتاب‌زدگی فرانک به کار می‌گیرد. دوربین مانند یک روح سرگردان، دور تام کروز می‌چرخد و از راهروهای مجلل شرکت‌های نفتی تا اعماق مناطق بحران‌زده، هیچ فاصله‌ای برای تنفس به بیننده داده نمی‌شود تا جنون خستگی‌ناپذیر کاراکتر اصلی کاملاً ملموس شود.
اینیاریتو با هوشمندی، دکورهای عظیم و طبیعت دست‌خورده را در مقابل چهره بزک‌شده فرانک دیگر قرار می‌دهد. او با استفاده از لنزهای آنامورفیک و زوایای نامتعارف، ابعاد غول‌آسای فاجعه زیست‌محیطی را تسلیمِ خودشیفتگی مضحک فرانک می‌کند که تکنیک‌های کلاسیک کمدی سیاه با میزانسن‌های استودیویی کوبریک و ساختارهای بصری وس اندرسون پیوند بخورند.
قطع‌های ناگهانی میان نماهای هوایی از مناطق ویران‌شده و واکنش‌های هیستریک فرانک در اتاق‌های کنترل، کنتراستی کمیک و در عین حال وحشتناک ایجاد می‌کند. اینیاریتو با تلفیق ارکستراسیون آشفته، افکت‌های صوتی ناهنجارِ ماشین‌آلات صنعتی و سکوت‌های ناگهانی در لحظات کلیدی، بیننده را به درون ذهن آشفته و فروپاشیده یک فرد متوهم رهنمون می‌سازد.
بازیگری، شخصیت‌‌پردازی و سایر موارد مربوط به فیلم Digger
بازی تام کروز در نقش فرانک دیگر نقطه عطف این فیلم است. او با گریم و چهره‌ای متفاوت، شخصیتی متوهم، خودشیفته و مضحک را به تصویر می‌‌کشد که از قالب همیشگی قهرمان‌های فناناپذیر فاصله گرفته است. در کنار کروز، تیم بازیگری مکمل قوی شامل ریز احمد (Riz Ahmed)، جان گودمن (John Goodman)، جسی پلمونس (Jesse Plemons) و ساندرا هولر (Sandra Hüller) حضور دارند که ابعاد کمدی و دراماتیک اثر را تقویت می‌کنند.
این اثر یک ریسک جسورانه برای تام کروز و آلیخاندرو اینیاریتو است و اگرچه هجویات اثر ممکن است در بخش‌هایی از نیمه‌ی دوم دچار نوسان ریتم شود اما اجرای غیرمنتظره کروز و بلندپروازی بصری فیلم را باید تحسین کرد. اگر به دنبال یک کمدی سیاه متفاوت، تحلیل رسانه‌ای-اقلیمی و تماشای تام کروز در یکی از عجیب‌ترین نقش‌های کارنامه‌اش هستید، تماشای نقد و بررسی Digger را فراموش نکنید. نمره این اثر 7 از 10 کافی خواهد بود.
برگرفته از IGN
