نینتندو با بازسازی در دست انتشار The Legend of Zelda: Ocarina of Time در حال قدم گذاشتن به تعادلی ایده‌آل میان وفاداری به نسخه اصلی و به‌روزرسانی بازی برای مخاطبان مدرن است که می‌تواند برای او شمشیری دو لبه باشد. در رویداد اخیر که خبر ریمیک Ocarina of Time آمده شاهد 6 تغییر مهم در ریمیک اثر هستیم، در ادامه همراه آورا گیم باشید .
جدا از ارتقای بصری و گرافیکی خیره‌کننده، این اثر روی Switch 2 از نظر سیستم کنترل و محتوای افزوده‌شده نیز به یک به‌روزرسانی بزرگ دست یافته و این نسخه به معنای واقعی کلمه شبیه به تجربه نهایی و تکامل‌یافته‌ای از Ocarina of Time به نظر می‌رسدو تجربه‌ای کامل که نینتندو احتمالاً همواره قصد خلقش را داشت اما به دلیل محدودیت‌های سخت‌افزاری کنسول N64 در حدود سه دهه‌ی پیش، هرگز موفق به انجام آن نشده بود.
شخصیت Link حالا می‌تواند Ocarina of Time Remake بپرد و بدود
سیستم کنترل در نسخه‌ی جدید Ocarina of Time بسیار سریع‌تر، دقیق‌تر و پاسخگوتر از هر زمان دیگری در نسخه اصلی (OG) به نظر می‌رسد. این مسئله احتمالاً به بهترین شکل ممکن در دو قابلیت جدید خود را نشان می‌دهد که بلافاصله، حسی کاملاً مدرن به بازی می‌بخشند. ایجی آؤنوما (Eiji Aonuma) در طول رویداد Direct به شوخی اشاره کرد که می‌داند بازیکنان در گذشته برای سریع‌تر جابه‌جا شدن در دشت هایرول (Hyrule Field) مدام غلت می‌زدند اما اکنون دیگر نیازی به انجام این کار نیست.
دکمه غلت زدن در صورتی که نگه داشته شود، حالا به عنوان دکمه دویدن عمل می‌کند و امکان پیمایش سریع‌تر را برای Link جوان پیش از ورود اسبش Epona فراهم می‌سازد. حتی تعیین‌کننده‌تر و تاثیرگذارتر از قابلیت دویدن، توانایی جدید لینک در پریدن با دستور مستقیم است. شما به جای اینکه مجبور باشید حتماً به سمت لبه یک سکو بدوید تا پرش خودکار انجام شود، می‌توانند به سادگی با فشردن یک دکمه (احتمالاً دکمه Y مانند بازی Breath of the Wild) بپرید.
با این حال، بازیکنانی که نگران هستند اضافه شدن دکمه پرش مانند Breath of the Wild باعث شود این بازی به یک اثر کاملاً جهان‌باز (Open-world) تبدیل شود اما همچنان تنها با استفاده از تاک‌ها و نردبان‌ها قادر به بالا رفتن از سطوح هستید و سازندگان تعمداً صفحات بارگذاری (Loading Screens) را حفظ کرده‌اند تا جوهره و اصالت نسخه‌ی اصلی دست‌نخورده باقی بماند. به عبارت دیگر، همچنان هیچ راهی برای دور زدن مناطق بازی و برهم زدن ساختار خطی و قدم‌به‌قدم پیشروی در داستان وجود ندارد.
دیگر نیازی به باز کردن منوی اصلی برای جابه‌جا شدن میان آیتم‌ها نیست
استرس و دردسرِ مدام خاموش و روشن کردن Iron Boots در معبد آب (Water Temple) رسماً به تاریخ پیوسته است. در واقع، بخش عظیمی از عذابِ باز کردنِ پی‌درپی منوی بازی برای تعویض آیتم‌ها، اکنون به لطف رابط کاربری جدید Ocarina of Time که از بازی Breath of the Wild الهام گرفته شده، کاملاً حل شده و درست مانند بازی‌های عصر Wild که به لینک اجازه می‌دادند توانایی‌ها، آیتم‌ها و سلاح‌های خود را در حین حرکت و لحظه‌ای تغییر دهد، اکنون همین قابلیت در ریمیک The Legend of Zelda: Ocarina of Time برای کنسول Switch 2 نیز امکان‌پذیر باشد.
در Ocarina of Time شهر Castle Town حالا یک شهر واقعی است
دیگر باید با تصاویر ثابت PNG و زاویه‌های دوربین غیرقابل‌تغییر خداحافظی کرد چرا که نسخه‌ی جدید Ocarina of Time شهر Castle Town را به همان شکلی که از ابتدا شایسته‌اش بود، کاملاً به‌روزرسانی و ارتقا داده است. شما اکنون می‌توانید آزادانه در Castle Town به گشت‌وگذار بپردازید و زاویه دوربین را همان‌طور که می‌خواهید، کنترل کنید. حتی بخش‌های کاملاً جدیدی در مسیرهای فرعی شهر اضافه شده که برای مثال، کوچه‌های پس‌کوچه‌ای که مینی‌گیم‌های بیشتر و احتمالاً ماموریت‌های جانبی تازه‌ای برای کاوش در خود جای داده‌اند.
خودِ Castle Town مملو از شخصيت‌های غیرقابل‌بازی (NPC) جدید است اما حتی آشناترین شخصیت‌هایی که تمام بازیکنان به یاد دارند نیز دیالوگ‌های تازه‌ای دریافت کرده‌اند که تعامل با آن‌ها را تازه و جذاب می‌سازد. این گسترش چشمگیر Castle Town نویدبخش اتفاقات خوبی برای سایر مناطق بازی و بخش‌هایی نظیر Kokiri Village که هنوز در تریلرها یا نمایش‌های گیم‌پلی حضور پررنگی نداشته‌اند خواهد بود. به نظر می‌رسد نینتندو همچنان برخی از بزرگ‌ترین غافلگیری‌ها را نگه داشته تا بازیکنان خودشان در طول بازی آن‌ها را کشف کنند.
صداپیشگی و دیالوگ‌های جدید، جان تازه‌ای به Ocarina of Time می‌دهند
تنها شخصیت‌های غیرقابل‌بازی (NPC) در Castle Town نیستند که دیالوگ‌های جدیدی دریافت کرده‌اند زیرا همین اتفاق برای به‌یادماندنی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین شخصیت‌های Ocarina of Time نیز رخ داده است. این دیالوگ‌های تازه برای شخصیت‌هایی چون ساریا (Saria)، ناوی (Navi)، پرنسس زلدا (Princess Zelda) و حتی خودِ گنندورف (Ganondorf) هم هست و با کات‌سین‌های بازسازی‌شده و از همه جذاب‌تر، اضافه شدن صداپیشگی دوچندان تاثیرگذار شده‌اند.
اگرچه طرفداران در نسخه اصلی، ناوی را شخصیتی اعصاب‌خردکن می‌دانستند اما شاید شنیدن صدای واقعی و کامل او به حل این مسئله کمک کند. علاوه بر این، قطعاً تماشای نحوه اجرای صداپیشگی شخصیت شیک (Sheik) به گونه‌ای که هویت واقعی او را از بازیکن پنهان نگه دارد، یکی از نکات فوق‌العاده جذاب و دیدنی این بازسازی باشد.
گرافیک نسخه‌ی ریمیک بسیار پرجزئیات‌تر است اما همچنان به سبک هنری اصلی وفادار می‌ماند
بدیهی‌ترین و چشمگیرترین تغییری که این نسخه‌ی جدید Ocarina of Time نسبت به اثر اصلی ایجاد کرده، تفاوت بصری فوق‌العاده آن است. گرافیک بازی بسیار پرجزئیات‌تر از هر بازی زلدای دیگری در گذشته شده و طراحی شخصیت‌ها و محیط‌ها با به‌روزرسانی عظیمی همراه بوده است. Kokiri Forest با پوشش گیاهی متراکم‌تر بسیار انبوه به نظر می‌رسد، Zora’s Domain شخصیت‌های بیشتری در حال رفت‌وآمد دارد تا زنده‌تر حس شود و Goron City نیز حسی پویاتر و صنعتی‌تر پیدا کرده، دقیقاً همان شکلی که نسخه‌ی اصلی از همان ابتدا می‌بایست می‌داشت.
اگرچه طراحی بسیاری از شخصیت‌ها نیز دستخوش تغییرات چشمگیری شده اما آن‌ها همچنان همان شخصیت‌هایی هستند که طرفداران می‌شناسند و دوستشان دارند. Great Fairies کاملاً شبیه به ظاهر اصلی خود طراحی شده‌اند، پس بنابراین نگرانی‌ها و حواشی مربوط به سانسور، خوشبختانه بی‌مورد بوده است. در این میان، شخصیت‌هایی که بزرگ‌ترین تغییرات ظاهری را داشته‌اند، فوق‌العاده جذاب به نظر می‌رسند. در میان تمام شخصیت‌ها، لینک در واقع بیشترین تغییر ظاهری را تجربه کرده و لباس او اکنون جزئیات بسیار بیشتری دارد که ظاهرش را تا حدی به لینکِ بازی Twilight Princess نزدیک می‌کند (که این همیشه یک نقطه قوت بزرگ محسوب می‌شود).
حالا می‌توانید اوکارینای لینک را در دنیای واقعی بنوازید
یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های جدید اضافه شده به این بازی، تعامل آن با ورودی‌های صوتی واقعی و زنده است. هنگام نواختن ساز اوکارینا در بازی، شما اکنون می‌توانید زمزمه کنید یا حتی سازهای واقعی بنوازید تا نغمه‌های درون بازی اجرا شوند. نینتندو همچنین یک ساز اوکارینای واقعی طراحی کرده که هم‌زمان با عرضه بازی وارد بازار می‌شود، سازی که شما می‌توانید آن را در دنیای واقعی بنوازید تا واکنش‌ها و تاثیرات مستقیمی را در خودِ بازی فعال شود.
این سطح جدید از تکنولوژی، حسی بسیار خاص و منحصربه‌فرد برای اثری مانند Ocarina of Time ایجاد می‌کند. نینتندو همواره به نوآوری و معرفی روش‌های جدید برای بازی روی کنسول‌هایش شهرت دارد اما این قابلیت صوتی جدید صرفاً به عنوان یک نوآوری جذاب عمل می‌کند، بدون آنکه اجباری بودن آن به تجربه‌ی اصلی بازی آسیب بزند (برخلاف کنترل‌های حرکتی اجباری در Skyward Sword). صحبت از کنترل‌های حرکتی شد؛ نسخه Ocarina of Time روی Switch 2 به بازیکنان این امکان را نیز می‌دهد تا هدف‌گیری با تیروکمان و قلاب‌سنگ را درست مانند بازی‌های BOTW و TOTK با استفاده از کنترل‌های حرکتی (Motion Controls) انجام دهند.
اگر نمی‌دانید تاریخ انتشار بازی دقیقاً کی هست باید بگویم که ریمیک بازی The Legend of Zelda: Ocarina of Time در تاریخ 5 نوامبر معادل 14 آبان برای کنسول نینتندو سوئیچ 2 منتشر می‌شود تا قبل از تجربه‌ی بزرگ‌ترین اثر راک‌استار یعنی GTA VI به سراغ تجربه‌ی بزرگ‌ترین بازی تاریخ برویم که متای نسخه‌ی اصلی آن 99 از 100 است. نظر شما درباره‌ی این بازی چیست؟ بنظر شما می‌تواند متای خود را بار دیگر تکرار کند؟
